Huzursuz Günlerimizden

Bu yazıları yazmaya karar verdiğimde doğumdan başlayıp şu ana kadar geçen süreyi planlamıştım. Baktım fırsat olmuyor bende anları değerlendireyim, fırsat buldukça geriye döner yazarım diye düşündüm.
Bu aralar yine sıkıntılı ve bana çok alışmış bir durumdasın. Zonguldak' a gittiğimizde beraber yattığımızın etkisi olsa gerek . Dün akşam babanla film izlemek için herşeyi hazırladık(kuruyemişlerş kola vs..) Tam filmi açtık birden senin sesinle irkildik, hemen odaya geldiğimizde baban kucağına almıştı seni ama sen hemen benim kucağıma atladın. Kucağıma gelince tekrar daldın. Yatağına koyduğumda gözlerin açıktı bende kendi yatağımda senin uyuman için gözlerimi kapatmış bekliyordum. Senin beni kontrol eder gibi gözlerini açıp bakışın sonra olumlu olunca gözlerini kapatışın. Bu dakikalarca sürdü.
Tabi sonra tekrar yanıma gelmek istedin. Beaber sarılıp yattık. O anda izleyeceğim filmin bana bu kadar keyif vermeyeceğini anladım ben de uyku moduna girip seninle sabaha kadar uyudum.

Seninle geçirdiğim saniyeler, dakikalar o kadar önemli o kadar mutluluk verici ki Allah bu mutluluğumuzu bozmasın. İyiki varsın bebeğim.
6 şubat 2010

İlk Karşılaşma

Evet geldin artık dünyadasın. Seni kucağıma verdikleri gün gözyaşlarıma hakim olamadım. Gözyaşlarımda sevinç ağır basıyordu. Bunun yanısıra bir de anlamsız bir kuşku, telaş, korku vardı. Tamam dünyaya geldin ama bitmiyordu ki bakabilecekmiydim, seni koruyabilecekmiydim? Geleceğe dair korkular gözümün önünden aktı gitti. Kimlerle karşılaşacaktın nasıl bir hayatın olacaktı. Annem dünya çok kötü, insanlar kötü. Allahım seni güzel insanlarla karşılaştırsın. Kaderin güzel olur inşallah. Bizde babanla elimizden geleni yapacağız.
Dünyalar güzeli meleğim seni çok seviyoruz.

9 aylık serüven

Nisan ayında, senin karnımda olduğun haberini öğrendiğimde işte gerçek mutluluk bu olsa gerek dedim. Halbuki daha dünyada bile değildin. Düşün artık gelmeden nasıl duyguların içine soktun bizi.
Mutlu, sıkıntılı, heyecenlı bir 9 ay geçirdik beraber. Senin haberini aldığım an gerçekten çok mutluluk vericiydi. Sonra 6 aylıkken sıkılmış olmalısınki bir Ankara gezisi yaptık beraber üç gün hastanede yattıktan sonra tehlike geçti denince eve döndük ( Gerçekten o zaman seni kaybedecem diye çok korkmuştum ) Artık bekleyişin son zamanları her hafta doktara gidiyoruz son iki hafta. Kontrole gittik, muayeneden sonra doktor doğum başlıyor dedi. Heyecanınm bin kat arttı, bir o kadar da hüznüm, çünkü baban yanımızda değildi. Zaten bu duyguları babanla ikimiz farklı yerlerde yaşadık. Hastaneye aldılar bizi sanki seninde içine doğmuş gibi baban gelene kadar bekledin baban Van' dan geldikten iki saat sonra dünyaya geldin.

Hoşgeldin!!! Bizim bu küçücük dünyamıza ışık oldun, evimize yuvamıza neşe kattın. Benim küçük paşam...