Huzursuz Günlerimizden

Bu yazıları yazmaya karar verdiğimde doğumdan başlayıp şu ana kadar geçen süreyi planlamıştım. Baktım fırsat olmuyor bende anları değerlendireyim, fırsat buldukça geriye döner yazarım diye düşündüm.
Bu aralar yine sıkıntılı ve bana çok alışmış bir durumdasın. Zonguldak' a gittiğimizde beraber yattığımızın etkisi olsa gerek . Dün akşam babanla film izlemek için herşeyi hazırladık(kuruyemişlerş kola vs..) Tam filmi açtık birden senin sesinle irkildik, hemen odaya geldiğimizde baban kucağına almıştı seni ama sen hemen benim kucağıma atladın. Kucağıma gelince tekrar daldın. Yatağına koyduğumda gözlerin açıktı bende kendi yatağımda senin uyuman için gözlerimi kapatmış bekliyordum. Senin beni kontrol eder gibi gözlerini açıp bakışın sonra olumlu olunca gözlerini kapatışın. Bu dakikalarca sürdü.
Tabi sonra tekrar yanıma gelmek istedin. Beaber sarılıp yattık. O anda izleyeceğim filmin bana bu kadar keyif vermeyeceğini anladım ben de uyku moduna girip seninle sabaha kadar uyudum.

Seninle geçirdiğim saniyeler, dakikalar o kadar önemli o kadar mutluluk verici ki Allah bu mutluluğumuzu bozmasın. İyiki varsın bebeğim.
6 şubat 2010