Sabah 8:30 gibi uyandım, hiç keyfim yoktu. Her sabah yataktan çıkmak için can atardım ama bu sabah öylece yatmak istiyordum. Kendime şaşırdım, ilk defa böyle tuhaf hissediyordum kendimi, galiba Calliou daha başlamamıştır diye düşündüm. Biraz daha uyumak için vaktim vardır o zaman. Ama babam yatağında değil, bugün yine okula mı gitti acaba? Geçen gün tatil ile ilgili birşeyler söylüyordu. Daha tatil gelmedi mi? Bir dakika içeriden sesler geliyor, evet babam evde, ama ben hiç iyi değilim. Bu sabah beni kucağına al diye ağlayamayacağım. Annemi uyandırayım bari.
Biraz seslendikten sonra annem uyandı, doğru televizyon başına Calliou başlamış. Ama benim Calliou bile izleyesim yok hatta kahvaltı bile canım istemiyor. Annem durumu farketti. Telefonla randevu aldı, güzel hemşire ablaların yanına gideceğiz yine.
Zar zor kahvaltımı ettikten sonra evimizin hemen yanıbaşında olan hastaneye ulaştık. Ablalar yine beni sevmek için can atıyor, çok mu yakışıklıyım ne? Doktor amcada çok nazik bir adam hiç canımı acıtmıyor. Neyse önemli birşeyim yokmuş, yaz gribi yani halk arasında saman nezlesi olarak bilinen hastalıktan olmuşum. Sıcakta çok oyun oynayıp, az sıvı tüketince olmuşum. Keşke annemi ve babamı dinleseydim. Ama artık önemli değil sadece o iğrenç ateş düşürücü ve ağrı kesici şuruptan biraz içeceğim, evde dinlenip bol sıvı alacağım, bir de herzamanki gibi dengeli besleneceğim. Meyve ve sebze yemeğini biraz daha artıracağım. Zaten kiraza bayılıyorum.
Bence siz de bu mevsimde dikkat edin, çok oynayın ama bol miktarda sıvıda tüketin, en önemlisi büyüklerinizin sözünü dinleyin.
